Waarom ik nooit één ding kon kiezen.
Op de middelbare school opende ik al met volle tegenzin mijn wiskundeboek en vroeg ik me af waarom we in godsnaam met pi leerden rekenen, terwijl de gemiddelde leerling nog niet wist hoe je fatsoenlijk een ei bakt, laat staan weten hoe voor zichzelf te zorgen en waar het eten op je bord vandaan komt. Ik bedoel: wat zijn nou écht belangrijke dingen om te weten in het leven?
Eigenwijs genoeg dacht ik: dan vogel ik het zelf wel uit.
En dat is ongeveer wat ik sindsdien doe. Het begon met bijbaantjes in de horeca en mijn eigen volkstuintje, naar de studie Conceptontwikkeling & Trendonderzoek aan Fontys, waar ik me specialiseerde in voeding. Hierna werkte ik als conceptontwikkelaar bij Maison van den Boer en La Place, product ontwikkelaar bij biologische graanpletterij De Halm, bij een kaasmaker op Bali, als kok bij luxe diners en achter een gloeiendhete Napolitaanse pizzaoven. Ik begon mijn eigen biologische zuurdesembrood te bakken en verkopen en vertrok uiteindelijk voor twaalf weken naar een biologische boerderij in Ierland om te leren koken bij Ballymaloe.
En hoe meer ik leer, hoe meer ik besef hoe weinig ik eigenlijk weet, en hoe hongeriger ik word. Naar wat eten doet met ons lichaam én ons hoofd. Naar gezondheid, herkomst, bodem en hoe eten mensen, culturen, plekken en zelfs complete economieën met elkaar verbindt. Hoe je er bang van kan zijn en gelukkig van kan worden.
Dus misschien is dat inmiddels wel mijn levensmissie: blijven koken, maken, reizen, onderzoeken en leren, en anderen daarin meenemen. Goed eten en de kennis eromheen weer iets dichter bij mensen brengen. Want uiteindelijk kunnen we zonder eten helemaal niet met Pi rekenen ;). Dus we zullen allemaal moeten eten.
Dan kunnen we er maar beter iets van begrijpen. En er vooral ontzettend van genieten.
Ik verbind de praktische wereld van koken met de creatieve wereld van concept en design met mijn handen in het deeg, voeten in de aarde en hoofd vol ideeën.
